«آن دیگران» نوشته‌ی ماهر اونسال اریش، با ترجمه‌ی مژده الفت و منتشرشده توسط نشر نو، رمانی کوتاه اما چندلایه از ادبیات معاصر ترکیه است؛ داستانی که از کوچ یک خانواده آغاز می‌شود، اما به‌تدریج به روایتی درباره‌ی ترس، خاطره، بیگانگی، مهاجرت و آدم‌هایی تبدیل می‌شود که در میان تغییرات بزرگ اجتماعی و سیاسی، به حاشیه رانده می‌شوند.

داستان درباره‌ی فخرالدین بیگ و خانواده‌اش است که در سال‌های پرتحول ترکیه، از نیغده راهی استانبول می‌شوند. سفری طولانی آن‌ها را به آرناووت‌کوی می‌رساند؛ جایی که قرار است در عمارتی قدیمی زندگی تازه‌ای را شروع کنند. اما خانه خیلی زود چهره‌ی دیگری از خود نشان می‌دهد. صداهای نامعلوم، حضورهایی که دیده نمی‌شوند و اتفاق‌هایی که توضیح ساده‌ای برایشان وجود ندارد، آرامش خانواده را بر هم می‌زند و فضایی مرموز و ناآشنا به داستان می‌دهد.

با این حال، «آن دیگران» را نمی‌توان صرفاً یک رمان ترسناک یا داستانی درباره‌ی یک خانه‌ی تسخیرشده دانست. خانه در این رمان بیشتر شبیه حافظه‌ای زنده است؛ مکانی که گذشته را در خود نگه داشته و اجازه نمی‌دهد آنچه اتفاق افتاده به‌سادگی فراموش شود. ترس اصلی نیز فقط از چیزی ناشناخته در تاریکی نمی‌آید، بلکه از گذشته‌ای سرچشمه می‌گیرد که هنوز در زندگی آدم‌ها حضور دارد.

اریش در کنار روایت داستان خانواده، تصویری ظریف از ترکیه در میانه‌ی قرن بیستم ارائه می‌کند؛ جامعه‌ای که میان سنت و تغییر، گذشته و آینده و هویت‌های قدیمی و تازه در حال کشمکش است. مهاجرت، جابه‌جایی جمعیت، دگرگونی‌های سیاسی و طرد شدن برخی گروه‌ها، تنها پس‌زمینه‌ی داستان نیستند، بلکه بر سرنوشت شخصیت‌ها اثر می‌گذارند. آدم‌هایی که زمانی بخشی طبیعی از یک محله و جامعه بوده‌اند، ممکن است ناگهان به «دیگری» تبدیل شوند؛ کسی که دیگر جایی در جمع ندارد و باید با تنهایی و بیگانگی کنار بیاید.

عنوان رمان نیز معنایی فراتر از حضورهای مرموز داستان دارد. «دیگران» می‌تواند به کسانی اشاره کند که جامعه آن‌ها را از خود دور کرده است؛ مهاجران، اقلیت‌ها، طردشدگان و انسان‌هایی که در روایت‌های رسمی تاریخ کمتر دیده می‌شوند. اریش به سراغ همین آدم‌ها می‌رود؛ کسانی که در هیاهوی تحولات سیاسی و اجتماعی معمولاً ناپدید می‌شوند، اما ترس‌ها، خاطرات و رنج‌هایشان همچنان باقی می‌ماند.

فضای رمان ترکیبی جذاب از روایت خانوادگی، حال‌وهوای نوستالژیک، تاریخ اجتماعی و عناصر وهم‌آلود است. داستان با ریتمی آرام پیش می‌رود و به جای ترساندن مستقیم مخاطب، حس ناآرامی و تردید را در او ایجاد می‌کند. همین فضای مبهم باعث می‌شود مدام از خود بپرسیم آنچه شخصیت‌ها می‌بینند واقعاً رخ داده یا بخشی از خاطرات، ترس‌ها و باورهای آن‌هاست.

«آن دیگران» برای خواننده‌ای که به داستان‌های رازآلود اما معناگرا علاقه دارد، می‌تواند تجربه‌ای متفاوت باشد؛ رمانی که در ظاهر درباره‌ی یک خانواده و خانه‌ای عجیب است، اما در لایه‌های عمیق‌تر درباره‌ی حافظه، هویت و سنگینی گذشته حرف می‌زند.