«هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست» یکی از متفاوت‌ترین مجموعه‌های شعر معاصر ایران است؛ کتابی که مرز میان شعر و عکاسی را از میان برمی‌دارد و تجربه‌ای تازه از مواجهه با شعر پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. این اثر از گروس عبدالملکیان، شامل ۵۰ قطعه شعر است که هر یک در کنار عکسی از یکی از برجسته‌ترین عکاسان ایرانی قرار گرفته است. حاصل این همراهی، کتابی ۱۱۰ صفحه‌ای است که در آن کلمه و تصویر، مکمل یکدیگرند و هر صفحه، روایتی تازه از احساس، زندگی و جهان پیرامون انسان ارائه می‌دهد.

در این مجموعه، ۳۶ عکاس شناخته‌شده ایرانی، از نسل‌ها و نگاه‌های گوناگون، با آثار خود حضور دارند؛ از عباس کیارستمی و بهمن جلالی گرفته تا سیف‌الله صمدیان، کیارنگ علایی، گوهر دشتی، بابک کاظمی، سیاوش نقشبندی و بسیاری دیگر. انتخاب و گردآوری عکس‌ها با همکاری نازنین طباطبایی انجام شده و همین تنوع نگاه‌های عکاسانه، کتاب را به اثری فراتر از یک مجموعه شعر تبدیل کرده است؛ کتابی که در آن هر شعر، تصویری را کامل می‌کند و هر عکس، خوانشی تازه از شعر پیش روی مخاطب می‌گذارد.

شعرهای گروس عبدالملکیان همواره به سادگی زبان، تصویرسازی دقیق و نگاه واقع‌گرایانه‌شان شناخته می‌شوند و «هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست» نیز نمونه‌ای درخشان از همین ویژگی‌هاست. او با بهره‌گیری از تصاویر روزمره، اشیای آشنا و لحظه‌های ساده زندگی، مفاهیمی عمیق همچون عشق، فقدان، تنهایی، مرگ، خاطره و گذر زمان را به زبانی موجز و تأثیرگذار بیان می‌کند. شعرهای این مجموعه بدون پیچیدگی‌های زبانی، ذهن خواننده را به سمت تصویرهایی روشن و ماندگار هدایت می‌کنند؛ تصویرهایی که در کنار عکس‌های کتاب، لایه‌ای تازه از معنا پیدا می‌کنند.

آنچه این کتاب را متمایز می‌کند، صرفاً حضور شعر و عکس در کنار یکدیگر نیست، بلکه گفت‌وگویی است که میان این دو هنر شکل می‌گیرد. عکس‌ها نقش تصویرسازی مستقیم برای شعرها را ندارند، بلکه هر کدام برداشت مستقلی از فضای شعر ارائه می‌کنند و مخاطب را به کشف ارتباط میان متن و تصویر دعوت می‌کنند. همین هم‌نشینی باعث می‌شود هر شعر بیش از یک بار خوانده شود و هر عکس نیز معنایی فراتر از آنچه در نگاه نخست دیده می‌شود، پیدا کند.

«هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست» کتابی است که باید با حوصله ورق خورد؛ گاهی چند لحظه درنگ کرد، به عکس خیره شد، دوباره شعر را خواند و اجازه داد هر دو هنر در ذهن با یکدیگر گفت‌وگو کنند. این اثر تنها مجموعه‌ای از شعرهای نو نیست، بلکه تجربه‌ای بصری و احساسی است که مخاطب را به شیوه‌ای متفاوت با شعر معاصر روبه‌رو می‌کند.

اگر به شعر امروز ایران، عکاسی هنری یا آثاری علاقه‌مند هستید که مرز میان هنرهای مختلف را از میان برمی‌دارند، «هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست» انتخابی ارزشمند خواهد بود. این کتاب نشان می‌دهد که گاهی یک تصویر می‌تواند ادامه یک شعر باشد و گاهی یک شعر، معنایی را آشکار کند که پیش‌تر در دل یک عکس پنهان بوده است.